Vandaag dan maar even over discriminatie nadenken.

Veel vooral marokkanen voelen zich gediscrimineerd in dit land, maar nu mijn vraag, hebben zij eigenlijk wel het recht om dit te voelen?

Als eerste, ik ben de laatste die zal zeggen dat discriminatie iets positiefs is, en ik ben ertegen.

Maar dat van iedereen juist de marokkanen het hardst roepen dat ze gediscrimineerd worden in Nederland vind ik echt verbazend.

Ten eerste omdat ze het niet eens voor elkaar krijgen om elkaar niet te discrimineren.
Marokkanen onderling maken namenlijk al verschil tussen elkaar, en binnen dit volk word al onderscheid gemaakt tussen elkaar, en kunnen elkaar niet zien of luchten.

natuurlijk haten marokkanen joodse mensen tot op het bot, en zullen het niet nalaten om hun zoveel mogenlijk te terroriseren als mogenlijk.
En ondanks dat marokkaanse mannen elkaar openlijk kusjes geven, en bij gebrek aan vrouwen zelfs sex met elkaar hebben bij gebrek aan vrouwen, zien ze dit toch niet als homofilie.
Maar ondertussen wel homo’s in elkaar slaan als ze de kans hebben.

Misschien wel een grappig tv format trouwens, laat 2 homo’s of een jood met keppeltje in klederdracht eens door een marokkaanse buurt in Nederland lopen,en volg ze eens met een verborgen camera.
Ik zou wel eens willen zien hoeveel meter het lopen het duurt voordat ze in elkaar geslagen worden.

Op school mocht ik al geen petje in de klas op, terwijl fatima wel een hoofddoekje op mocht, omdat het anders discriminerend zou zijn.
Vreemd is dat ik nooit van het gevoel af ben gekomen dat juist ik werd gediscrimineerd werd omdat ik niet religieus was.

Maar ok, wat ik me nu eigenlijk af vraag, moeten we eigenlijk wel mensen beschermen tegen discriminatie, als ze ze zelf wel het recht willen hebben om te mogen discrimineren?